YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14204
KARAR NO : 2012/1695
KARAR TARİHİ : 20.02.2012

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : İPTAL TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, kayden ½ pay maliki oldukları dava konusu 1646 parsel sayılı taşınmazı ölümleri halinde taşınmazda “Bölge Kur’an kursu ”açılmak şartıyla Milli Gençlik Vakfına bağış yoluyla temlik ettiklerini ve bu hususu vakıf başkanı ile protokole bağladıklarını ancak Milli Gençlik Vakfının kapatılarak taşınmazın Vakıflar Genel Müdürlüğüne intikal ettiğini 2009 yılının Eylül ayında öğrendiklerini, amaçlarının taşınmazı Milli Gençlik Vakfına bağışlamak olduğunu, bağış edilenin değişmesi durumunda bağıştan rücuu hakkını doğduğunu, vakfın feshi karşısında malvarlığını bağışlayana iadesinin daha … bir uygulama olacağını ileri sürerek Vakıflar Genel Müdürlüğü adına olan ½ payın iptal tesciline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, Borçlar Kanunu 244. maddede düzenlenen bağıştan rücuu koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; TMK’nun 101/4 ve 116/2 maddeleri ile Tüzüğün 31. maddeleri uyarınca Milli Gençlik Vakfının dağıtılmasına, malvarlığının ise Tüzüğün 33. maddesi gereğince mazbut Vakıflar Tüzelkişiliğine devrine ilişkin mahkeme kararının derecattan geçerek 26.04.2005 tarihinde kesinleştiği, , hak düşürücü sürenin geçtiği, bağışın herhangi bir şarta bağlanmadığı, aksi düşünülse bile davacıların davacıların ölümü ile Kur’an kursu yapılacağı iddia edildiği ve halen davacıların sağ olduğu, Tüzüğün 33. maddesindeki düzenleme karşısında dağıtılan vakıfların malvarlığının mazbut Vakıflar Tüzelkişiliğine intikal ettiği, bağıştan rücuu hakkının kullanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi …’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacıların kayden malik olduğu çaplı taşınmazın infisah eden vakfa koşulsuz olarak bağış suretiyle temlik edildiği, davalı idare yönünden de Borçlar Kanunu’nun 244. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığı anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.