YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8700
KARAR NO : 2023/4760
KARAR TARİHİ : 05.07.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2015 tarihli ve 2014/388 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin
birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 9’ar ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2015 tarihli ve 2014/388 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ve 2019/7696 Esas, 2021/3369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararları verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/95 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca ayrı ayrı 9’ar ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihinden önce sanığın gece bekçisi olarak çalıştığı şirkette iş makinalarından akaryakıt çaldığı gerekçesiyle bir ay önce işine son verildiği, şirket sahiplerine husumet beslediği ve olay günü iş makinalarının yol güzargahında beklemeye başladığı, akşam saat 20.00 sıralarında mağdurların içinde bulunduğu şirket tırının iş sahasından şantiyeye dönerken aracın farlarının görüş alanına sanığın girdiği ve mağdurların onu fark ettikleri esnada, sanığın ele geçmeyen 9×19 mm çaplı bir silah ile, 30.04.2014 tarihli olay yeri inceleme tutanağı ve dosya içinde bulunan polis tarafından tanzim edilmiş krokiye göre en uzak 19.9 metre mesafeden mağdurların bulunduğu tır kabinine yaptığı atışlardan 4 adedinin araca isabet ettiği, mağdur …’ın kafasının arkasından kurşun sıyırdığı, katılan …’ın ise kırılan cam parçaları ile yaralandığı olayda, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunması, atış mesafesi, müştekilerin araçta ön tarafta oturmaları nedeniyle isabet alma oranının yüksek olması ancak atışın akşam karanlığında yapılıp, mağdurların kabin içine yatmaları nedeniyle istenen amacın hasıl olmaması ve atış sayısı ile kullanılan silahın elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın eylemi neticesinde katılan …’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 … maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak alt sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
A. Sanık Müdafiinin Sübuta Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından anılan temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık Hakkında Mağdur …’a Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden,
1) Mağdur hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafilerin, Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, mağdurda meydana gelen yaralanma ilgili olarak detaylı ve kesin rapor aldırıldıktan sonra teşebbüsün derecesinin tespit edilmesi yerine eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kabule göre de; mağdur …’ın hayati tehlike geçirmeksizin yaralanmasına rağmen, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 … maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak alt sınır ile makul düzey arasında bir ceza tayini gerekir iken yazılı şekilde makul düzeyde hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/95 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;
Gerekçe bölümünün (B-1 ve B-2) bölümlerinde açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/95 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün mağdurun …’ın yaralanmasına ilişkin rapor aldırılması ve teşebbüsün derecesi yönünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.07.2023 tarihinde karar verildi.