YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16762
KARAR NO : 2023/5334
KARAR TARİHİ : 22.06.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/507 E. , 2020/575 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı; yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2.Kocaeli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, görgü tanığının bulunmadığına, karşı tarafın iftira attığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde 10 yaşında olan mağdureyi fitre parası vereceğini söyleyerek evine çağırdığı, mağdurun ikametin önüne geldiği, sanığın apartman boşluğunda mağdureye istismarda bulunduğu, mağdurenin olay yerinden kaçtığı iddiasına ilişkindir.
2.Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/602 E., 2018/392 karar sayılı ilamı ile sanığın cinsel istismar suçundan mahkumiyetine, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.
3.İlk Derece Mahkemesince sanığın yüklenen suçu işlediği kanaati ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/602 E., 2018/392 Karar sayılı ilamı ile sanığın cinsel istismar suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, sanığın istinaf istemi üzerine ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 2020/1180 E., 2021/888 K. Sayılı ilamı ile sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu karar 29.04.2021 tarihinde kesinleşmiştir.
İşbu dava dosyasından suç duyurusunda bulunulması üzerine sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.
Kesinleşen dava dosyası içeriği, mağdurenin aşamalardaki birbirleriyle tutarlı beyanları, olayın aynı gün kolluk görevlilerine bildirilerek şikayette bulunulması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın fitre vermek amacıyla arkadaşları ile oyun oynamakta olan mağdureyi evine çağırdığı, istismar amacının bulunmadığına dair savunması hayatın olağan akışına aykırı bulunduğundan ve İlk Derece Mahkemesi tarafından suçun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 8.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.