Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/440 E. 2023/3884 K. 05.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/440
KARAR NO : 2023/3884
KARAR TARİHİ : 05.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/379 Esas, 2015/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan hukukî ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla yaralama suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 … ve 12 nci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

2. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/288 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2021/4713 Esas, 2021/4290 Karar sayılı kararı ile özetle;
a) 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
b) Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi yerine hatalı şekilde 87 nci maddesinin ikinci fıkrası olarak gösterilmesi,
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2022/2276 Esas, 2022/3400 Karar sayılı kararı ile özetle; soyut nedene dayalı olarak olayda haksız tahrikin bulunduğunun kabul edildiği, mağdurdan kaynaklandığı kabul edilen haksız eylemin yaratabileceği hiddet veya şiddetli elemin de gerekçede değerlendirilmesi suretiyle haksız tahrik indirim oranının belirlenmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına ve kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmiştir.

6. … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/267 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı gereğince cezasının 1 yıl 3 ay üzerinden infaz edilmesine, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; Eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, olayda meşru savunma koşullarının oluştuğuna, sanığın, ağır haksız tahrik altında eylemini gerçekleştirdiğine, mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin alınan raporların gerçeği yansıtmadığına, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının yetersiz gerekçeye istinaden uygulanmasına yer olmadığına karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın kardeşi olan temyiz dışı … ile mağdurun ortak müteahhitlik işi yaptıkları, ortaklıkları bittikten sonra yaptıkları iş nedeniyle aralarında ticarî anlaşmazlık çıktığı anlaşılmıştır. Temyiz dışı …’ın mağdurdan evlerin tapularını istediği ancak alamadığı, daha sonraki zamanlarda …’ın mağduru telefonla aradığı, telefonda gerginlik oluşması nedeniyle …’ın, mağdura hakaret içeren sözler sarf ettiği, daha sonra da sanığın mağdurdan tapuları almak için ofisine gittiği belirlenmiştir. Sanığın mağdura; “Tapuları ver.” demesi üzerine mağdurun; “Vermezsem ne olur?” şeklinde karşılık vermesi üzerine sanığın; “Canını alırım.” dediği ve aniden mağdurun ağzına yumrukla vurduğu ve mağduru yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaraladığı tespit edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Mağdur beyanı ile tanık beyanının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hak uygulamasında 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da, mahallinde ilave edilebilir eksiklik olarak değerlendirilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde

belirlendiği, Mahkemece sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, mağdur tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırının bulunmadığı, bu itibarla somut olayda meşru savunmadan söz edilemeyeceği, mağdurun yaralanmasına ilişkin alınan raporların objektif verilere dayandığı, yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdur ile inceleme dışı sanık … arasında bulunan alacak verecek meselesinin sanık açısından tahrik oluşturmayacağı, olay anında mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış da bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, sanığın mükerrir olması ve hakkında kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla mahkumiyetinin bulunması karşısında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin kanunen uygulanmasının mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/267 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2023 tarihinde karar verildi.