YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14153
KARAR NO : 2023/695
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun’un 318 … maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2017/340 Esas, 2018/375 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2017/340 Esas, 2018/375 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2019/3378 Esas, 2021/8176 Karar sayılı kararı ile özetle, “kasten öldürme suçu yerine nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması, sanığın gerekçe kısmında canavarca hisle hareket edilerek kasten öldürme eyleminin gerçekleştiğinin belirtilmesine karşın, hüküm kısmında ayrıca eziyet çektirerek öldürdüğünün belirtilmesi suretiyle hüküm ve gerekçede çelişki meydana getirilmesi” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/423 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin, temyiz istemleri;
1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,
2. Takdirî indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Vesaireye
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde maktulün caminin giriş kısmına bastonunu bırakarak girdiği, sanığın maktule ait bastonu alarak maktulün arkasından camiye girdiği ve besmele çekerek maktulün kafasına defalarca vurarak öldürdüğü belirlenmiştir.
2. 05.03.2014 tarihli otopsi raporuna göre, maktulün kafatası frontatemporopariyatel bölgede 16×12 cm’lik çökme kırığı, dura laserasyonu, yaygın kafa içi kanama, beyin parankim hasarı, kafa kaide kırığı ve kontüzyon sebepleriyle öldüğü tespit edilmiştir.
3. Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, 20.03.2014 tarihli raporunda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 32 … maddesinin birinci ve ikinci fıkralarından istifade edemeyeceği, cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilmiştir.
4. Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin, 21.02.2018, Adlî Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesinin, 06.08.2018 karar tarihli raporlarında, sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğu tespit edilmiştir.
5. Sanığın üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği beyanları dosya bulunmaktadır.
6. Kollukça düzenlenen olay tutanağı dosyada mevcuttur.
7. Tanık beyanları dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi, Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas ve Dördüncü İhtisas Dairelerinin sanığın ceza sorumluluğuna dair tespitlerinin aynı yönde olduğu ve çelişki bulunmadığı, Olay ve Olgular başlığı altında sayılan deliller ve bozma ilamı karşısında dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Mahkemece, “sanığın 11.10.2018 tarihli 12. celse sırasında, mikrofonu eğip bükmeye başladıktan sonra, heyete sinkaflı küfürler edip, kürsüye tekme vurduğu, ardından kendisini zaptetmeye çalışan jandarma personeline tekme vurup, kafa attığının tutanağa bağlanması” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebinin uygulanmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/423 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re’sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.