Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/8491 E. 2023/4757 K. 05.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8491
KARAR NO : 2023/4757
KARAR TARİHİ : 05.07.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Cumhuriyet savcısının, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından, duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun’un 318 … maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/412 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanıklar … ve … hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 … maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 38 … maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 30 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Suça sürüklenen çocuk … hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/412 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararının sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.12.2018 tarihli ve 2018/5216 Esas, 2018/19364 Karar sayılı kararı ile sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını oluşturma ihtimali nedeniyle ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi, mağdurun yaralanmasına ilişkin detaylı rapor aldırılması, 5237 sayılı Kanun’un 61 … maddesine muhalefet edilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2019/173 Esas, 2021/57 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanıklar … ve … hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 … maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 38 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 30 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Suça sürüklenen çocuk … hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 … maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine, suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

B. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine, suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

C. Suça Sürüklenen Çocuk … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suç vasfına, suçun işlenmediğine,

D. Katılan … Vekilinin Temyiz Sebepleri
Sanıklar hakkında üst sınırdan cezalar tayin edilmesi gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılan …’un sanık …’un işlettiği … Restaurant’ın güvenlik kamerası takma işini gerçekleştirdiği, aralarında ücretin bir kısmının ödenmemesinden kaynaklı anlaşmazlık olduğu, bu nedenle olay günü katılan …’un yanında …, …, …, …, …, … ve …’in … restauranta gittikleri ve sanık …’u sordukları, ancak bulamadıkları, devamla ileriki zaman aralığında sanık …’un cep telefonu ile katılan …’u arayarak …’in yanında olup olmadığını sorduğu ve parayı ödeyeceğini söylediği, tarafların konuşmak için … Restaurant isimli işyerinde buluşmaya karar verdikleri, ancak katılan ve yanındakiler gelmeden önce sanıklar … ve …’in kuzenleri olan suça sürüklenen çocuk … ile konuştukları, yaşının küçük olması ve daha az ceza alacağı düşüncesiyle kavga sırasında önceden belirledikleri tüfek ile ateş etmesi hususunda onu azmettirdikleri, devamla katılan …, …, …, …, …, …, … ve …’in … Restauranta gittikleri, bu sırada orada bulunan sanıklar … ve …’i dışarıya çağırdıkları, taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, yaşanan kavga sırasında sanıklar … ve …’in azmettirmesi sonucu suça sürüklenen çocuk …’nin, av tüfeği ile katılan …’u hedef alarak yakın mesafeden öldürücü niteliğe haiz, sanık …’un aracından ele geçirdiği av tüfeği ile hayati önemdeki bölgeyi hedef alarak ateş ettiği ve açılan ateş sonucu katılan …’un Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu’nun 28.08.2020 tarih, 2020/11568 sayılı raporuna göre hayati tehlikeye ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaranlandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar …, … ve Suça Sürüklenen Çocuk … Müdafiileri ile Katılan … Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, eylemin gerçekleştiriliş şekli, suçta kullanılan aletin elverişliliği ve hedef alınan bölgelerin niteliği ile mağdurda ki yaralanmanın boyutu göz önünde bulundurulduğunda suç vasıflarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sanık … ve suça sürüklenen

çocuk Hilmi yönünden haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Teşebbüsün Derecesi ve Haksız Tahrik Yönünden Yapılan İncelemede;
1) Sanık …’un azmettirmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun katılanı hayati tehlikeye ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 … maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak üst sınıra yakın düzeyde ceza tayini yerine yazılı şekilde makul düzeyde hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

2) Katılan …’un olaydan önce sanık …’un iş yerine gelerek zarar vermesi, tehdit ve hakaretlerde bulunması hususlarının ulaştığı boyuta göre 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesiyle indirim yapılırken asgari düzeye yakın düzeyde indirim yapılması yerine, yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık … Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Teşebbüs ve İştirakin Derecesi Yönünden Yapılan İncelemede;
1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılan … ile sanık … arasında alacak meselesi nedeniyle husumetin bulunduğu, olay günü katılanın sanık … sahibi olduğu restorana gelip tehdit ve hakaretlerde bulunması üzerine, sanık … ve suça sürüklenen çocuk … ile birlikte olay yeri olan sanık …’un işyerine gittikleri, sanık …’in suça sürüklenen çocuk …’yi azmettirdiğine dair, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller elde edilememiş ise de; hamili bulunduğu tüfeği olayın gerçekleşmesinden önce ki bir zaman diliminde suça sürüklenen çocuğa vermesi nedeniyle, eyleminin 5237 sayılı Kanun 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yazılı “fiilin işlenmesinde kullanılan aracı sağlamak” suçunu oluşturduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım eden olarak katıldığının kabulü yerine yazılı şekilde azmettirmek suretiyle nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Sanık … silah sağlamak suretiyle yardım etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun katılanı hayati tehlikeye ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 … maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak üst sınıra yakın düzeyde ceza tayini yerine yazılı şekilde makul düzeyde hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Suça Sürüklenen Çocuk … Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Teşebbüs Derecesi Yönünden Yapılan İncelemede;
Sanık …’un azmettirmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun katılanı hayati tehlikeye ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 35 … maddesi uyarınca

meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde tutularak üst sınıra yakın düzeyde ceza tayini yerine yazılı şekilde makul düzeyde hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden,
Cumhuriyet savcısının, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının sanık lehine de olmayan temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar …, … ve Suça Sürüklenen Çocuk … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden,
Gerekçe bölümünün (B-1, B-2, C-1, C-2 ve D) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2019/173 Esas, 2021/57 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin sanık … hakkında teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesi, sanık … hakkında iştirak ve teşebbüsün derecesi, suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüsün derecesi yönlerinden, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun ceza miktarları açısından, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.12.2018 tarihli ve 2018/5216 Esas, 2018/19364 Karar sayılı kararı öncesi aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.