YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2385
KARAR NO : 2023/1730
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

… Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2018/1756 Esas, 2019/1408 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5237 sayılı Kanun’un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, İlk Derece Mahkemesince yargılamaya devam edilerek, sanığın müdafi huzurunda savunması alınmadan hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun’un 188/1. maddesi ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden 5271 sayılı Kanun’un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;
İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı,
Hırsızlık suçu yönünden; sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 10.07.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca … 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.