YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17669
KARAR NO : 2023/283
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2014 tarihli ve 2014/14923 Esas sayılı iddianamesi ile iftira suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2014/1108 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 267 … maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 … hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi ceza evinde şiddete maruz kaldığına ancak davanın aleyhine sonuçlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mersin E tipi kapalı ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık, infaz koruma … memuru … ve infaz koruma memuru … … tarafından falakaya yatırılmak ve darp … boğazını çizmek suretiyle kendisine işkence yapıldığını iddia ederek şikâyetçi olmuştur.
2. Soruşturma kapsamında adliyeye sevki sırasında ring aracında iken üzerinde bulundurduğu telefon kartı ile vücudunun çeşitli yerlerine zarar verdiğine dair tanık beyanları, ring aracında telefon kartı ele geçirildiğine ilişkin 20.06.2014 tarihli tutanak ve ceza evi güvenlik kamerası görüntüleri mevcuttur.
3. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 24.07.2014 tarihli raporunda; … ibareli iki adet telefon kartı üzerinde bulunan doku örneğinin sanığa ait olduğu, başka şahsa ait DNA bulunmadığı tespit edilmiştir.
4. Müştekiler … ve … hakkında işkence yapma suçundan delil yetersizliği nedeniyle Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın ceza evinde şiddete maruz kaldığına ilişkin temyiz isteği yönünden; sanığın kendisine zarar vermek suretiyle, şiddete maruz kaldığı iddiasını desteklemek amacıyla görevli memurlar aleyhine delil oluşturmaya çalıştığı anlaşılmakla; Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararında, mahkemenin atılı suçun sübutu ve suç niteliğinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2014/1108 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.