YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6389
KARAR NO : 2023/421
KARAR TARİHİ : 09.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2017/502 Esas, 2018/440 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın yüzüne karşı verilen hükme karşı 24.04.2018 tarihinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe sunduğu görülmüştür.
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ilamı ile ”5271 sayılı CMK’nın 293/2. maddesinde yer … ”Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi … içinde tebliğ edilir.” ve 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinde “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi … içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüzüne karşı tefhim edilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair belgeye dosyada veya UYAP kayıtlarında rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli hüküm usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması…” gerekçesiyle dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.
Gerekçeli kararın sanığa 15.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın temyiz nedeni içeren ek dilekçe sunmadığı ve sonra dosyanın incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli ilamı ile ”5271 sayılı CMK’nın 293/2. maddesinde yer … ”Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi … içinde tebliğ edilir.” Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer … “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer … “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi … içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinin gerekçe içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,” gerekçesiyle dava dosyasının ikinci kez mahalline iade edildiği karar verilmiştir.
Sanığa … T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli ilamı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin ”temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemesi nedeniyle CMK’nın 295/1. Maddesi gereğince Daire kararımızın tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceği hususunun ihtar edilmesine..” ilişkin 20.10.2022 tarihli yazısının 02.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe sunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 … maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 24.04.2018 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; gerekçeli kararın tebliğine rağmen aynı Kanun’un 295 … maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 4.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde karar verildi.