Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/19662 E. 2023/337 K. 07.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19662
KARAR NO : 2023/337
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, katılana iftira ettiğinden ve rahatsızlık vererek kişilerin huzur ve sükunun bozma suçunu işlediğinden bahisle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267. maddesinin birinci fıkrası, 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanması talep edilmiştir.

2. Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve sanığın 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesi uyarınca bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın suçları işlemediği için beraat etmesi gerektiğine ve dolayısıyla yargılama giderlerinin sanığa yükletilmemesi talebi ile re’sen nazara alınacak sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, cami … hatibi olan katılanın görevini ihmal ettiğine dair Balıkesir Valiliği ve İlçe Kaymakamlığı’na şikayette bulunarak iftira ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Balıkesir İl Müftülüğünün 13.07.2015 tarihli, 2265 sayılı yazı cevabı ekinde yer … sanığa ait 01.10.2014 tarihli, 25.12.2014 tarihli, 02.03.2015 tarihli ve 02.04.2015 tarihli dilekçelerde özetle, sanık, katılanın zaman zaman camiye gelmediğini, bir kısım vakit namazlarına refakat etmediğini ve görevini ihmal ettiğini ifade etmiştir.
3. Sanığın şikayetleri kapsamında yapılan araştırma sonucunda … İlçe Müftülüğünce düzenlenen 01.10.2014 ve 13.05.2015 tarihli inceleme raporlarında, “… yapılan inceleme ve tanık ifadeleri neticesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı için dosyanın hıfz edilmesi” şeklinde kanaat bildirildiği görülmüştür.
4. Sanık savunmasında özetle, atılı suçları işlemediğini beyan etmiştir.
5. 30.05.2016 tarihli tutanakta, sanığın kovuşturmada tanık sıfatıyla dinlenilmesini talep ettiği … … … ve … … isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilememesi nedeniyle mahkemede hazır edilemedikleri bildirilmiştir.
6. Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 18.04.2016 tarihli ve 3712 sayılı raporunda, sanığın “iftira” ve “kişilerin huzur ve sükununu bozma” suçları bakımından, kendisinde bulunan akıl hastalığı nedeni ile, 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamayacağı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
Olaylar ve olgular bölümünde gösterilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, suçun sübutuna ve sanığın akıl hastası olmasından dolayı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması suretiyle güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2016 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde karar verildi.