YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4516
KARAR NO : 2023/2636
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlâl etme, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2016 tarihli ve 2016/2367 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin ikâmetinin demir ve tahta kapılarını kırarak, evden mutfak eşyalarıyla birlikte 51 ekran TV, portatif merdiven, damacana, tüp başlığı ve katalitik soba çaldığı iddiasıyla hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 151/1, 142/2.h, 143/1, 53/1-2, 63. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2…. 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/154 Esas, 2016/412 Karar sayılı kararı ile sanığın tüm suçlardan, atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin; sanığın olay yerindeki kutularda parmak izinin tespit edildiği, sanık ile malzemeleri indirdiğini kabul ettiği, savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Şikâyetçi ile komşu olan mahkemenin 2015/382 Esas sayılı dosyasında yargılanan S.S.’nin şikâyetçinin şehir dışında bulunduğu sırada evinin kapısını kırarak içeriye girdiği, evde bulunan televizyon, ütü gibi eşyaları çaldığı, S.S.’nin de eylemini kabul ettiği, S.S. hakkında karar verildikten sonra evde bulunan parmak izlerinden birinin sanık …’a ait olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle sanık hakkında davanın açıldığı, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, S.S.’yi tanıdığını, onun ricası üzerine eşyaları taşımada yardımcı olduğunu, bu eşyaların şikâyetçiye ait olup, hırsızlık konusu olduğunu bilmediğini beyan ettiği, S.S.’nin de yargılandığı dosyadaki aşamalarda alınan ifadesinde eylemi tek başına gerçekleştirdiğini ifade ettiği, sanık …’dan beyanlarında hiç bahsetmediği, böylelikle sanığın savunmasına itibar edilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
2- Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.
3-12.01.2016 tarihli parmak izi ekspertiz raporu dosya arasına alınmıştır.
IV. GEREKÇE
Şikâyetçinin … olarak kullandığı evinde gerçekleşen hırsızlık eylemi nedeniyle parmak izi tespit edilen ve hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık S.S.’nın aşamalarda suçlamayı kabul ettiğinin anlaşıldığı, S.S. hakkında karar verildikten sonra, 12.01.2016 tarihli ekspertiz raporuna göre, şikâyetçinin ikâmetindeki yeri değişen kutular üzerinde sanığın da parmak izinin tespit edildiği belirlenerek sanık hakkında dava açıldığı, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemekle birlikte, parkta oturduğu esnada S.S.’nin taşınacak eşyalar olduğunu söylemesi üzerine kendisini tanımamasına rağmen yardım amaçlı bahse konu yere giderek eşyaları taşıdığını, ancak hırsızlık suçunu işlemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen savunmalarına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/154 Esas, 2016/412 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.