YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8733
KARAR NO : 2023/2640
KARAR TARİHİ : 11.05.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2016 tarihli ve 2016/852 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan, şikâyetçilerin kapılarını kilitlemeden park ettiği aracından eşyalarınının çalınması iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2…. 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 62, 58 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın uyuşturucu etkisi altında suç işlediği, ceza sorumluluğunun olmadığı ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1. 13.01.2016 tarihinde sanığın Kıyık Caddesi üzerine park edilen ve kapısı kilitlenmeden bırakılan aracın kapısını açarak şikâyetçilere ait iki adet kol çantasını çalarak olay yerinden uzaklaştığı, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği ve olay tarihinde yatacak yerinin bulunmaması, eşinin hamile olması nedeniyle zor durumda bulunduğundan suçu işlediğini beyan ettiği, sanığın kovuşturma süresince şikâyetçilerin zararını gidermediği anlaşılmış, sanığın müsnet suçu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.
2.Görüntü İnceleme Tutanağına göre olayın saat 17.52 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 34/2. maddesi uyarınca, iradi olarak alınan uyuşturucu maddenin cezai ehliyeti etkilemediği ve suç kastını ortadan kaldırmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin bu husustaki temyiz talebi yerinde görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın, eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.