YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5841
KARAR NO : 2011/5015
KARAR TARİHİ : 16.11.2011

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/3-2, 58/6-7-8 gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre,
Sanık hakkında kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde düzenlenen belli hakları kullanmaktan yoksunluğuna da karar verilmesi gerekirken karar verilmemesi mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan ve infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanığın olay anında direksiyon başında olduğu fakat aracının hareket halinde olmadığı yönündeki savunması karşısında, tanık sıfatı ile dinlenen tutanak mümzi, olayın sübutunda kanaati oluşturacak hususlar olan sanığın aracı kullanmadığı sadece direksiyon başında olduğu savunmasının doğru olup olmadığının,sanığın alkollü şekilde aracı sevk ve idare edip etmediğinin sorulup olayda suçun unsurunun oluşup oluşmadığının tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de:
1- Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dayanak gösterilen önceki hükümlülüğünün kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesine göre kesin nitelikteki bu hükmün tekerrüre esas oluşturmayacağı nazara alınmaksızın sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2- Kararda 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.