YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/30237
KARAR NO : 2013/17927
KARAR TARİHİ : 02.07.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık …’ın yakınan …’ya yönelik yaralama ve hakaret eylemlerinden dolayı kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:
Mala zarar verme ve hakaret suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık …’ın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanık …’ın yakınan …’ya yönelik yaralama eyleminden dolayı kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı yaralama suçundan … herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “sanığın mağdurun zararlarını giderme koşulları oluşmadığından…” biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, yakınanın tarlasına aracını park etiğini ve çıkan tartışmada kendisine “pezevenk” dediğini ve oğlunu yaraladığından dolayı yakınana yönelik eylemini gerçekleştirdiğini beyan ettiği gözetildiğinde, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.