YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9607
KARAR NO : 2023/18127
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin; tanık beyanları ve sanığın suçu kabul etmesi karşısında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve kararın bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, iş yerinde çıkan tartışmada katılan ile karşılıklı hakaret ettikleri, eylemin katılan ve sanık beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu, Yerel mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan beyanı, sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılanın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2023 tarihinde karar verildi.