YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2152
KARAR NO : 2011/5577
KARAR TARİHİ : 22.11.2011
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 459/2, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin savunma haklarının kısıtlandığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1-Olay tarihinde sanığın yönetimindeki kamyonetle iki yönlü yolda Milas-Bodrum istikametine seyri sırasında, karşı yönden yolu ortalayarak ve yolda zig-zag çizerek gelen, 157 promil alkollü olduğu tespit edilen otomobil sürücüsü katılan …’in sanığın seyir dengesini bozması sonucu kazanın meydana geldiği sanığın savunması, sanık savunmasını doğrular mahiyetteki mağdur …’ın beyanı ve tanık Mustafa Kara’nın anlatımlarıyla anlaşılmakla, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11.08.2006 tarihli raporunda yer alan 1. ihtimale göre hazırlanan kusur durumunun olayın oluş şekline uygun düştüğü gözetilmeden, sanığın savunmasına ve savunmayı doğrulayan mağdur ve tanık beyanlarına ters düşen İTÜ öğretim üyelerince düzenlenen 02.12.2007 tarihli bilirkişi raporuna itibarla sanığın tam kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.