YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/38715
KARAR NO : 2013/25081
KARAR TARİHİ : 04.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, kasten yaralama, yaralamaya teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında hakaret, kasten yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanığın, köy muhtarı olan sanık … ile su borcu sebebiyle tartışması üzerine mağdur sanık …’i basit tıbbi müdahale gerektirir şekilde yaralaması biçimindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle işlendiği gerekçesiyle artırım yapılması sırasında, nitelendirmenin doğru yapılmış olması karşısında, TCK’nın 86/3-c maddesi yerine 86/3-e maddesinin gösterilmesi, mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine de bu nedenle katılınmamıştır.
Sanığın, lehine olan hükümlerin uygulanması yönünde bir isteminin bulunmaması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamış olmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından, sanığın temyiz isteminin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Köy muhtarı olan sanık …’in, su borcu sebebiyle tartıştığı mağdur sanık … ‘yi basit tıbbi müdahale gerektirir şekilde yaralaması biçiminde gerçekleşen olayda, eylemin kamu görevlisinin nüfuzunu kötüye kullanmak suretiyle kasten yaralama suçunu oluşturmadığı, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu, mağdur sanık …’in de sanık hakkındaki şikayetinden 25.02.2009 tarihli duruşmada vazgeçmesi üzerine soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.’nun 73. maddesi gereğince sanığın vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda beyanı alınarak sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.