YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5951
KARAR NO : 2011/6481
KARAR TARİHİ : 29.11.2011

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/3 maddesi yollamasıyla 179/2, 53/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında geçen ve tekerrüre esas alınan Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2004 tarih, 2004/77 esas, 2004/55 karar sayılı 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca erteli para cezası mahkumiyetini içerir ilamın 30.03.2004 tarihinde kesinleştiği ve sanığın sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu 03.08.2008 tarihinde işlediği, 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b maddesinde, beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkumiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının belirtilmiş olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihine göre mükerrirliğin oluşmadığı düşüncesiyle bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
1- 188 promil alkollü olarak … kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında hükmolunan 1 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca sanık hakkında “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ayrıca denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de gösterilmesi,
Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.