YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6572
KARAR NO : 2023/2881
KARAR TARİHİ : 18.05.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2008 tarihli ve 2008/1330 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, olay tarihinde işyerinde bulunan şikâyetçiden görüşme yapmak üzere telefonunu alarak tekrar iade etmemesi şeklindeki eylemi nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1. ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2010 tarihli ve 2009/257 Esas, 2010/662 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 24.12.2011 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi üzerine, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/797 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/5699 Esas, 2021/1890 Karar sayılı kararı ile özetle; “suça konu eylemin, hırsızlığın nitelikli hallerinden olduğu belirlemesi yapıldıktan sonra kararın gerekçesiz olması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda; Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/87 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 168/1. ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak gözetilip 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; vasfa, eksik araştırma yapıldığına, tanığının dinlenmediğine, davanın zamanaşımına uğradığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın, arkadaşı olan şikayetçiden, konuşmak bahanesiyle şikayetçiye ait iş yerinde cep telefonunu aldığı ve iade etmeyerek oradan uzaklaştığı, şikâyetçinin telefonu zilyetliği devir iradesinin olmadığından sanığın telefonu teslim etmeyerek çaldığı ve zararı soruşturma aşamasında karşıladığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanığın suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği savunması ve şikâyetçi beyanı dosyada bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.09.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, sonraki suçun işlendiği 28.11.2016 tarihinde yeniden işlemeye başlaması nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, dosya kapsamına göre atılı suçun sübut bulduğuna dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 168/1 ve 62. maddelerine göre belirlenen 6 ay 20 gün hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkında 3 ay 10 gün hapis cezası tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/87 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümde “5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62. maddelerine göre belirlenen 6 ay 20 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.