YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/784
KARAR NO : 2023/2512
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/68 E., 2021/85 K.
KATILANLAR : …, …., …, …,
… Altunal, …, …, …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gökçeada Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2013 tarihli ve 2013/68 Esas No’lu iddianamesi ile sanık hakkında farklı tarihlerde, Uğurlu Köyünde yaşayan ve aralarında husumet bulunan katılanlara ait … baş hayvanları sürüde bulundukları sırada çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan her bir katılana yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-g, 143/1, 43/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2. Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/40 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, katılanlara yönelik ayrı ayrı 8 kez 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g, 143, 168/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/40 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararının sanık ve müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/14449 Esas, 2020/1328 Karar sayılı kararı ile, gerekçe ile hüküm arasında çelişki bulunduğu, 5237 sayılı Kanun’un 143 ve 168. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, katılanlara yönelik ayrı ayrı 8 kez 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri ve 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin soruşturma aşamasındaki beyanlarını baskı altında verdiğini belirttiğine, Gökçeada ilçesinde hayvanların salma şeklinde gezmeleri, bağlı olmamaları sebebi ile serbest gezmeleri esnasında karışmaları ihtimalinin bulunduğuna, müvekkilinin başkasına ait hayvanları yakalayıp kendi hayvanlarının arasına katmadığına, dosyada her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığına ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın Çanakkale ili Gökçeada ilçesi Uğurlu Köyü’ndeki husumetinin bulunduğu vatandaşlara ait olduğunu bildiği küçükbaş hayvanları, 2012 yılından itibaren babasının üzerine kayıtlı ancak kendisinin kullandığı 17 … plakalı araçla ikişer üçer çaldığı, hayvanların sahiplerine aidiyetini belirten kulak küpelerini kestiği, nişanlarını (işaretlerini) bozduğu, hayvanları çalarken köpek kullandığı, tüm bunları yaparken tek başına olduğu tüm dosya kapsamı ve sanığın kendi beyanları ile sabit kabul edilerek Yerel Mahkemece mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Sanık üzerine atılı suçlamayı 13.02.2013 tarihli Cumhuriyet savcısı huzurundaki sorgusunda ikrar etmiştir. Tanıklar M.A., Ş.V., K.D., M.Ö. ve C.A.’nın iddiaları doğrulayan beyanları, veteriner hekim tarafından düzenlenen bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının … biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten her bir katılana karşı ayrı ayrı 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g ve 62. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 6 … hapis cezalarının, kazanılmış hak gözetilip 7.000,00 TL adlî para cezaları üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, 2 yıl 6 … hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi gereğince 11 … 20 gün hapis cezalarına indirildikten sonra 5237 sayılı Kanun’un 50/1-a ve 52/2 maddelerinin tatbiki ile 7.000,00 TL adli para cezalarına çevrilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği “sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g ve 62. maddelerine göre her bir katılana karşı ayrı ayrı 8 kez belirlenen 2 yıl 6 … hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek her bir katılana karşı ayrı ayrı 8 kez 7.000,00 TL adli para cezaları üzerinden infazına” karar verilmek suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.