YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1665
KARAR NO : 2023/2413
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
SUÇ TARİHLERİ : 24.01.2011, 19.02.2011, 24.04.2011
KARAR : Temyiz isteminin reddine dair 07.06.2022 tarihli ek karar
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.06.2022 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2011/465 Esas, 2020/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçiler …, …, … ve …’a yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; şikâyetçi …’a yönelik hırsızlık suçundan, aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; şikâyetçiler … ve …’e yönelik hırsızlık suçundan, aynı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 1 ay 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; mala zarar verme suçundan, aynı Kanun’un 151, 62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
2. Sanık müdafiinin kararı istinaf etmesi üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçiler …, …, …, …, … ve …’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları ile sanık hakkında şikâyetçi …’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık hakkında şikâyetçi …’e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından 5237 sayılı Kanun’un 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.
3. Sanık tarafından … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı ek kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından hükümler kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 296. maddesi gereği reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; savunma hakkının kısıtlandığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 145 ve 43. maddelerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile, 296/1. maddenin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2020/2191 Esas, 2021/110 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca … 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.