YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9152
KARAR NO : 2023/2495
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2016 tarihli ve 2016/2232 Esas No.lu iddianamesiyle sanıklar hakkında şikâyetçinin kapıları kilitli olarak park edilen aracının kapı kolunu kırmak suretiyle araç içine girip şikâyetçiye ait aracı düz kontak yaparak almaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 151/1 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli ve 2016/128 Esas, 2016/590 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 168/1, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki hüküm yönünden de sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. O yer Cumhuriyet savcısı 12.07.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinde belirtilen suçu oluşturacağı, aynı Kanun’un 168/1. maddesinin uygulanabilmesi için kısmî iadede rızanın sorulması gerektiği ve hırsızlık eyleminin aracın kendisine yönelik olması sebebiyle ayrıca mala zarar verme suçunun da oluşmayacağını belirtmek suretiyle hükümleri temyiz etmek istediğini talep etmiştir.
2. Sanıklar … ve … 29.06.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde hükümleri temyiz etmek istediklerini talep etmişlerdir.
3. Sanık … müdafii 27.06.2016 ve 31.08.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, mahkemece sanık hakkında kurulan hükümlerin soyut gerekçelere dayandığını, bu sebeple beraat etmesi gerektiğini talep etmiştir.
4. Sanık … müdafii 29.06.2016 ve 05.08.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, sanık hakkında kurulan hükümlerin eksik inceleme sonucu verildiğini, ayrıca şikâyetçinin zararının giderilmesinin de nazara alınmadığını, bu sebeplerle kararı temyiz etmek istediğini talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 18.01.2016’da şikâyetçinin kapılarını kilitleyerek saat 23.30’da park etmiş olduğu aracının ertesi gün saat 07.30’da yerinde olmadığını görünce durumu polise bildirdiği, polis ekiplerinin 22.01.2016’da sanıkları başka suçtan yakaladıklarında şikâyetçiye ait aracı da kendilerinin aldıklarını ve aracın bulunduğu yeri de gösterebileceklerini ikrar edip, aracın kapı kolu kırılmış, tavan kısmı çizikli, arka bagaj kilit aksamı da hasarlı olarak iadesini sağladıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık … soruşturma evresinde suçunu ikrar ederken kovuşturma evresinde inkâr etmiş, diğer sanık … ise tüm aşamalarda suçunu ikrar etmiştir. 22.01.2016 tarihli Olay, Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı, aynı tarihli Takdir-i Kıymet ve Teslim Tutanağı ile aynı tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/2-b maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanık … müdafiinin yazılmaması, mahallinde giderilebilir yazım noksanlığı olarak kabul edilmiştir.
2. Dosya içeriğine göre, sanıkların şikâyetçinin kapıları kilitli olarak park ettiği aracını, kapı kolunu kırıp, düz kontak yapmak suretiyle aldıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, aynı Kanun’un 142/1-e maddesinden hükümler kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,
3. Dosya içeriğine göre, şikâyetçinin suça konu aracını 18.01.2016 tarihinde saat 23.30 sıralarında park ettiği, ertesi gün saat 07.30’da aracın yerinde olmadığını fark ettiğini beyan etmesi ile UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 19.11’da başlayıp, saat 07.04’te sona erdiği ve sanık …’ın soruşturma evresindeki 24.01.2016 tarihli ifadesinde atılı suçu gece vakti işlediğini belirtmekle birlikte, mahkemece sanıktan atılı suçu gece hangi saatte işlediği sorulup netleştirildikten sonra sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,
4. Dosya içerisinde mevcut olan 22.01.2016 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağına göre, suça konu aracın sağ arka kapı kolunun kırılmış olduğu ve kapının açılmadığı, tavan kısmında kaporta üzerine yüzeysel çiziklerin ve arka bagaj kapısı kilit aksamının sert bir sicimle zorlanarak açılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemece kısmî iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına … gösterip göstermediği şikâyetçiden sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
5. Sanıkların suça konu araca çalarken zarar vermeleri eylemlerinin, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun ve korunan hukuki yararın aynı olması nedeniyle, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da mahkûmiyetlerine karar verilmesi sebepleriyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli ve 2016/128 Esas, 2016/590 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar ile müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.