YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10024
KARAR NO : 2023/1696
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2016/61 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Eğridir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2016/61 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (Birleşen) 13.10.2020 tarihli ve 2020/10135 Esas, 2020/13396 Karar sayılı kararı ile; sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, kabule göre de 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin düzeltilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/451 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; beraat etmesine karşın katılanın avukatlık ücretinin sanıktan tahsiline ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … hakkında, katılan …’e yönelik kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tarafsız tanık … ‘ün olay yerinde …’yı görmediğini, sadece …’nın oğlu, dosyanın diğer sanığı …’ı gördüğüne ilişkin anlatımları bir arada değerlendirilerek sanığın yüklenen suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak vicdani kanaat hasıl olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir, tanık beyanları, adlî tıp raporu, dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/451Esas, 2021/191 Karar sayılı kararında, bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın temyiz istemi yönünden; Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/451 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararında Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen beraat eden sanık aleyhine katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı parağrafta açıklanan nedenle Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/451 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği vekâlet ücretine ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.