YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11080
KARAR NO : 2023/1802
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/446 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/446 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/18177 Esas, 2020/2761 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesi üçüncü fıkrası ile uygulama yapılırken ek savunma hakkı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/124 Esas, 2020/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde … büfenin önüne araçlarıyla gelen sanık ve inceleme dışı sanığa şikayetçinin araç kullanma biçimleriyle ilgili olarak tepki gösterdiği, çıkan tartışma üzerine ilk olarak kimin başlattığı belirli olmayan kavga ortamında sanık … ve inceleme dışı sanık …’in birlikte hareket ederek mağduru yumruk ve tekmelerle darp edip yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Şikayetçi, sanıkların kendisini darp ederek yaraladıklarını beyan etmiştir.

4. Olaya ilişkin bilgisi bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Şikayetçi hakkında düzenlenen adli muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu ve vücutta oluşan kemik kırığının hayat fonksiyonlarını hafif (1) derece etkileyecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

6. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/18177 Esas, 2020/2761 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kasıtlı suçlardan tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunan sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/124 Esas, 2020/363 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.