Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/9146 E. 2023/2417 K. 24.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9146
KARAR NO : 2023/2417
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2015 tarihli ve 2015/12926 iddianame numarası ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 197 nci maddesini birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay sanığın sahte olduğunu bilmeden aldığı parayı tanığa vermek sureti ile bu özelliğini bilerek tedavüle koyma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. … Banknot Matbaası Genel Müdürlüğünce düzenlenen 25.05.2015 tarihli raporda kıymet’in sahte olduğunun, aldatma kabiliyetinin olduğunun, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeni ile sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağının belirtildiği anlaşılmıştır.
3. Tanık E.M. beyanı alınmıştır.
4. Sanık ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi hususunun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
1. Tüm dava dosyasına göre sanığın ikrarı, tanık beyanı ve … raporu birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş ve sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddiyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.