YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15462
KARAR NO : 2023/2210
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/738 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararı ile, daha önce 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kararın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilerek, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/2103 Esas, 2021/3942 Karar sayılı kararı ile, “fazla ceza tayini” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2021 tarihli ve 2021/342 Esas, 2021/868 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı, bu kararın 13.04.2015 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımının durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde 17.04.2015 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle bu tarih itibariyle zamanaşımının tekrar işlemeye devam ettiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle zamanaşımının 5 gün süre ile durduğu ancak; sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 19.03.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında, zamanaşımının durduğu süre de düşüldükten sonra, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, Mahkeme tarafından zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2021 tarihli ve 2021/342 Esas, 2021/868 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.