YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10958
KARAR NO : 2023/2146
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2017/78 Esas, 2019/521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesi birinci fıkrası, 35 inci maddesi ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/875 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi birinci fıkrası (d) bendi, son cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması, taksirle ve olası kastla yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiği, haksız tahrik sebebiyle yapılan indirimin yetersiz olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile katılanın aynı üniversitede ve aynı bölümde öğrenci oldukları, olay tarihinden bir süre önce sanığın kiracı olarak katılanın evine taşındığı, bir süre birlikte yaşadıktan sonra okulların kapanması üzerine sanığın memleketine gittiği, sanığın yatay geçiş ile …’deki bir okula kaydını yaptırması üzerine katılanı telefonla arayarak birlikte oturdukları evden eşyalarını alacağını bildirdiği, olay tarihinden iki gün önce katılanla birlikte kaldıkları eve eşyalarını almak için geldiği ancak kapı kilidinin katılan tarafından değiştirilmesi nedeniyle sanığın eşyalarını alamadığı, sanığın katılanı telefonla arayarak eve giremediğini, akrabalarında kalmak zorunda kaldığını belirtip evin anahtarını getirmesini istediği ancak katılanın anahtarı getirmemesi üzerine sanığın çilingir vasıtasıyla kapıyı açtırıp eve girdiği, bir süre sonra katılanın eve gelip sanıkla karşılaşması üzerine aralarında başlayan tartışma sırasında sanığın elindeki bıçakla katılanı yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Katılan her aşamada sanığın kendisini bıçakla yaraladığını beyan etmiştir.
4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında sol aksilla orta hatta bulunan pnömotoraksa sebep olan kesici delici alet yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olmadığı bildirilmiştir.
5. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, uzmanlık raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Katılandaki yaralanmanın bir adet bıçak darbesinden ibaret olması, sanığın eylemini engel sebep bulunmadığı halde devam ettirmemesi, taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması hususları dikkate alındığında sanığın katılana yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, taksirle yaralama ve olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, katılan vekilinin eylemin tasarlanarak işlendiğine, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın katılana bıçakla bir kez vurduğu, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşılmakla suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, katılanın sanık ile birlikte yaşadıkları evin kapı kilidini değiştirerek eve girmesine engel olduğu, sanığın eşyalarını alamadığı ve kalacak yer bulamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/875 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.