YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6616
KARAR NO : 2023/2359
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkraları, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.600,00 TL ve doğrudan verilen 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; eksik incelemeyle karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun işlendiğine dair katılan beyanı dışında delil bulunmadığına, kararda ertelemeye ilişkin değerlendirmeye yer verilmediğine ancak mahkumiyetin süre olarak erteleme sınırları içinde kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın katılanın hissedarı bulunduğu 108 Ada 128 numaralı parselin tamamını ekerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış, suça konu taşınmazın 2204 metrekare olup buğday ekili olduğuna, buğdayı …’ın ektiğine, taşınmazın çevresinin yer yer taş ve tel çitle çevrili olduğuna dair tutanak tutmuştur.
3. Mahkemece keşif yapılmış, teknik bilirkişi raporunda suça konu taşınmazın etrafının çitle çevrili olduğunu ekili olmadığını bildirmiştir.
4. Sanık savunmasında taşınmazın tamamını ektiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, tanık ve katılan beyanı ile yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın katılanın hissedarı bulunduğu taşınmazın tamamını ekerek işgal ettiği ve sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 50 inci maddesinin uygulandığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.