YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17570
KARAR NO : 2023/2384
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.05.2015 tarih ve 2015/6467 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/391 Esas, 2015/525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5272 sayılı Kanunun 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci

maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/391 Esas, 2015/525 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2019/13165 Esas, 2021/8524 Karar sayılı kararı ile;
”….Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin ‘…01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz…’ bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine sanık hakkında Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/705 Esas, 2021/839 Karar sayılı sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile; 5272 sayılı Kanunun 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.
5. İtiraz üzerine yapılan yargılama neticesinde Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2021/1011 Esas, 2021/975 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5272 sayılı Kanunun 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; antisosyal kişilik bozukluğu olduğuna ve cezada indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanığın, Kayseri kapalı ceza infaz kurumunda hükümlü iken 29.04.2015 tarihinde İncesu açık ceza infaz kurumuna nakline karar verildiğine, 30.04.2015 tarihinde teslim olması gerekirken olmayarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 29.04.2015 tarihli izin belgesi ve 30.04.2015 tarihli tutanaktan sanığın, süresinde açık ceza infaz kurumuna teslim olmadığı anlaşılmaktadır.
3. Sanık suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Suç tarihinde sanığın, Kayseri kapalı ceza infaz kurumundan İncesu açık ceza infaz kurumuna nakline karar verilmiş, izin belgesi düzenlenmiş ancak açık ceza infaz kurumuna süresinde teslim olmayarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlemiştir. 29.04.2015 tarihli izin belgesi ve 30.04.2015 tarihli

tutanak, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2021/1011 Esas, 2021/975 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.