YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9241
KARAR NO : 2023/17125
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlali, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; mağdur …, sanık hakkındaki şikâyetinden kovuşturma aşamasında vazgeçtiğinden atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdur … ile sanık …’nun evli oldukları, sanığın çalışmadığı, evine bakmadığı için mağdurun çeşitli işlerde yevmiye ile çalışarak evin geçimini sağlamaya çalıştığı, sanığın resmi nikahlı mağdur eşine karşı aile hukukundan doğan yükümlülüklerini yerine getirmediği, ayrıca kumar oynamak için para istediği, mağdurun para vermek istemediğinde sanığın “Git nereden bulursan bul, git annenden iste, eğer bana para getirmessen sana ne yapacağımı görürsün.” şeklinde tehdit ettiği iddia olunmuş, Yerel Mahkemece de atılı suçların işlendiği sabit olmadığından beraat hükümleri kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında; “Derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği.” hüküm altına alınmıştır. Anılan maddenin gerekçesinde de, “fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen hallerde derhal beraat kararı verilebileceği” belirtilmiştir. Dosya içeriği itibarıyla derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçların şikâyete tabi olduğu, mağdurun da sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, Mahkemece, sanığa şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, şikâyetten vazgeçmenin kabulü halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.