Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2023/585 E. 2023/1308 K. 08.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/585
KARAR NO : 2023/1308
KARAR TARİHİ : 08.03.2023

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2012/328 E., 2013/467 K.
KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki Kullanım Kadastrosuna İtiraz davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
1. Kullanım kadastrosu sırasında, … ilçesi … Mahallesi çalışma alanında bulunan 115 ada 4 parsel sayılı 467,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu’ nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanıcısız olduğu şerhi verilerek, bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı … vekili Kadastro Mahkemesine ibraz ettiği dava dilekçesiyle; … ili … Köyü 115 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zilyetliğini müvekkili olan davacının 01.01.1990 tarihinde devraldığını, ancak kadastro çalışmaları sırasında müvekkili adına tescil edilmediğini belirterek, taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tespit ve tescili istemiyle dava açmış ve Kadastro Mahkemesince davanın askı ilan süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilerek dava dosyası dosya görevli ve yetkili Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

II. CEVAP
Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman dışına çıkarılan taşınmazların Hazine adına tescil edileceğini, zilyetliğin kişisel hak olup şerhe ilişkin taleplerin dava yoluyla genel mahkemeden talep edilemeyeceğini, ancak kullanım kadastrosu sırasında ileri sürülebileceğini öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı kararı ile; Mahallinde yapılan keşifte dava konusu taşınmazın davacının kullanımında olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu … ili … ilçesi … Köyü’nde bulunan 115 ada 4 nolu parselin beyanlar hanesine “iş bu taşınmaz … oğlu …’ın fiili kullanımındadır” şerhinin ilaveten yazılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece yeterli araştırma yapılmadığını, sadece tanık beyanlarına dayanarak isim düzeltilmesine karar verilemeyeceğini, tapu sicilindeki yanlışlıklardan kaynaklanan davaların ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne karşı açılması gerektiğini, tapu kütüğünde bulunması mecburi olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesinin dava yoluyla istenemeyeceğini, davacının doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin talebinin idari bir işlemin konusunu oluşturduğunu ileri sürerek, kararın öncelikle görevsizlik sebebiyle aksi halde esasa yönelik olarak bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, askı ilan süresinden sonra açılan kullanım kadastrosuna itiraz davasıdır.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi,

3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.