YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/25326
KARAR NO : 2023/10264
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanıklar … ve … bakımından; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle;
Sanık … bakımından ise, sanığın eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi incelenmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/2747 İddianame No.lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2018 tarihli ve 2011/318 Esas, 2018/202 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkından nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 25.10.2018 tarihli ve 2018/3939 Esas, 2018/2360 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. n’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … Güler Müdafiinin Temyiz İstemi; teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna ve her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık … Müdafinin Temyiz İstemi; teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna ve her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
3. Sanık …’in Eski Hale Getirme Talepli Temyiz Dilekçesi İse, kendisine atanan müdafiinin görevini yerine getirmediğine, mahkeme tarafından kendisine yeni bir müdafii atanmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve temyiz talebinin kabul edilerek hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanıkların, Irak vatandaşı olan ve eğitim için …’da bulunan şikâyetçinin evine kendilerini polis olarak tanıtıp girdikleri, şikâyetçiyi bir sandalyeye oturtarak bağırmaması yoksa kendisini götüreceklerini söyleyerek tehdit ettikleri, şikâyetçinin kolunda bulunan altın bileziklerini, boynundaki altın kolyesini ve yüzüğü, valizindeki 6.00,00 USD parayı alarak olay yerinden kaçtıkları ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2. Şikâyetçi soruşturma aşamasında ülkesine döndüğü için kendisine canlı teşhis yaptırılamamış, internet üzerinden görüntülü görüşme yöntemiyle kolluk tarafından yaptırılan teşhise ilişkin 13.07.2011 tarihli tutanağa göre sanıkları teşhis ettiğini bildirmiştir.
3. Sanık … müdafii huzurunda kollukta verdiği ilk beyanında suçlamayı ikrar etmiş ve eylemi diğer iki sanıkla birlikte gerçekleştirdiklerini beyan etmiştir.
4. Diğer sanıklar … ve … suçlamayı kabul etmemektedirler.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmüne esas alınan şikâyetçiye yaptırılan teşhisin, internet ortamında görüntülü konuşma yöntemiyle yaptırıldığı ve usulüne aykırı olduğu anlaşılmaktadır.
2. Sanıklar … ve … hakkındaki hukuka aykırı teşhis dışındaki tek delilin ise sanık …’in atfı cürüm niteliğindeki beyanı olduğu görülmektedir.
3. Sanık …’in eylemi beraber işledikleri beyanı karşısında, sanıkların kullandıkları telefon numaralarının tespit edilerek, olay gecesine ilişkin birbirleri ile irtibatları olup olmadığı ve sinyal-baz bilgilerinin Bilgi Teknolojileri Kurumu’ndan sorularak ve şikâyetçinin vatandaşı olduğu Irak Cumhuriyeti ile aramızda bulunan adli yardımlaşma anlaşması yoluyla sanıkların teşhise elverişli fotoğraflarının celbiyle şikâyetçiye usulüne uygun teşhis işlemi yaptırılması ve sonucuna göre sanıklar hakkında karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1. Sanığın … 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nde 30.01.2013 tarihli 7. celsede baro tarafından kendisine bir müdafii atanmasını talep ettiği, sanığın uzun süre devam eden yargılamada 05.11.2013 tarihli 11.celseye katılarak kendisine atanan müdafiiden haberdar olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 14.12.2018 tarihinde sanığın talebi üzerine baro tarafından atanan bu avukata tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eski hale getirme ve süresinde yapılmayan temyiz isteminin REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık … müdafii ile sanık … müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 25.10.2018 tarihli ve 2018/3939 Esas, 2018/2360 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca … 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.