YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8355
KARAR NO : 2023/2942
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık …’in yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, Mahkemece ek savunmasının alındığı 09.06.2014 tarihinde bildirmiş olduğu adresin bilinen en son adresi olduğu hâlde, 16.12.2013 tarihli sorgusunda beyan ettiği adrese tebliğe çıkartılması ve söz konusu tebligatın tebliğ edilmeksizin iade dönmesi üzerine doğrudan MERNİS adresine yapılan 17.03.2015 tarihli tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2013/559 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na (213 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, yüklenen suçu işlemediğine, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına,
2. Sanık …’in temyiz isteği; şirketin faaliyeti ile alakasının olmadığına, yüklenen suçu işlemediğine, suç işleme kastının bulunmadığına, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2013 tarihli ve 2013/1152 sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan da kamu davası açıldığı hâlde bu suça ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemece sanıklar hakkında söz konusu suça ilişkin ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
2. Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; suça konu faturaların KDV beyannamelerinde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin 25.01.2011 olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2013/559 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararına yönelik sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.