YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1649
KARAR NO : 2023/2557
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, beraat kararı verilmiştir.
3. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.12.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli kararı ile (…5275 sayılı Kanunun 97. maddesi gereğince cezaevinden izinli olarak ayrılan ve izinden dönmesi gereken tarih üzerinden iki günden fazla bir süre geçmesine rağmen kuruma dönmeyen hükümlülerin 5237 sayılı Kanun’ un 292 nci maddesi ve 293 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği, somut olayda hükümlü olarak bulunduğu Torbalı Açık Ceza İnfaz Kurumu’ndan 7 günlük özel izne ayrıldığı ve izin bitimi olan 19.06.2014 tarihinden sonra iki gün içinde ceza infaz kurumuna teslim olması gerekirken teslim olmadığı anlaşılan sanığın, sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan hükümlünün kaçması suçundan mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi; Kabul ve uygulamaya göre de, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle… hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda …. basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek “basit yargılama usulü” yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu) bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma Üzerine; Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 01.09.2021 tarihli kararı ile bozma ilamına uyularak, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 01.09.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme’nin 08.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; hakkında ikinci kez mükerrirliğin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İncelemeye konu olay; Torbalı Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın, 12.06.2014-19.06.2014 tarihleri arasında 7 gün özel izne ayrılması, izin süresinin bitiminden 48 saat geçmiş olmasına rağmen teslim olmayarak firar etmesi, iddiasına ilişkindir.
2. Sanık izinden dönmediğini ikrar etmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Ceza İnfaz Kurumu görevlileri tarafından tutulan tutanak ve sanığın ikrarı karşısında; sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 08.10.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1. fıkrasında yer alan “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.