YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11082
KARAR NO : 2023/1801
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/373 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2020/9729 Esas, 2020/14242 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/545 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü iddia bayiinde karşılaşan taraflar arasında, mağdurun sanığın yanında bulunan gazeteyi istemesi nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın önce yumruk vurduğu mağduru sonrasında bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mağdur kendisini sanığın yaraladığını beyan etmiştir.
4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2020/9729 Esas, 2020/14242 Karar sayılı bozma ilamı gereğince basit yargılama usulü ile ilgili değerlendirme yapılarak uygulanmamasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Lehe Hükümler
Somut olayda sanığın sabıka kaydında kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezası ile mahkûmiyetinin bulunması ve mükerrir olması karşısında, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müesseselerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı ve bu durumun Mahkemece değerlendirilerek
yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, uygulanması Mahkemenin takdirinde olan takdiri indirim hükmününde Mahkemece yeterli ve kanunî gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönlerle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/545 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.