YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10592
KARAR NO : 2023/2138
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kemah Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/28 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kemah Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/28 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2021/4627 Esas, 2021/3258 Karar sayılı kararı ile “katılan hakkında düzenlenen adlî raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kemah Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine, olası kast ve taksirle yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanığın da içinde bulunduğu bir grup arasında kavga başladığı, olay yerine gelen polis ekiplerinin olayı ve kavgaya karışanları dağıtmak için havaya ateş açtığı, inceleme dışı katılan sanık …’in eşi olan katılan … ile birlikte evine doğru gittiği sırada, katılan …’in arkasından taş atılıp atılmadığını anlamak için arkasına döndüğünde sanık …’nin 4-5 metre mesafeden yaklaşık bir avuç büyüklüğündeki taşı katılanın yüzüne doğru fırlatarak yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan her aşamada sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte bulunmadığı, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğu bildirilmiştir.

6. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2021/4627 Esas, 2021/3258 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan ve tanığın sanığın katılana taş attığına yönelik beyanları ve beyanlarla uyumlu adli muayene raporları karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın bilerek, isteyerek ve hedef gözeterek fırlattığı taş ile katılanı yaralaması karşısında sanığın olası kast ve taksirle hareket etmediği ve eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sonuç ceza itibariyle sanık hakkında erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımların uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kemah Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/51 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.