YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1918
KARAR NO : 2023/2392
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2015 tarihli ve 2015/4254 Soruşturma, 2015/2157 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/1047 Esas, 2016/409 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’ın temyiz isteği;
Koğuşta mümessillik yapan O.A.’nın uyuşturucu maddeyi tütünle karıştırıp verdiğine, bilmeden içtiğine, iftiraya maruz kaldığına, verilen cezayı hak etmediğine ilişkindir.
B. Sanık …’in temyiz isteği;
Söz konusu uyuşturucu maddenin koğuş havalandırmasından atıldığına, arkadaşları ile birlikte içtiklerine, verilen cezada erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
C. Sanıklar Hasan Basri, Ömer Dinçer, Aziz ve Kubilay’ın temyiz isteği;
Herhangi bir nedene dayanmamıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanıkların tespit edilemeyen bir şekilde koğuşa soktukları uyuşturucu maddeyi kullanmalarına ilişkindir.
2. Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen 09.07.2015 tarihli tutanak ile C-16 nolu odada kalmakta olan O.A.’nın kendisiyle aynı odada kalan bazı kişilerin uyuşturucu madde kullandıkları yönündeki ihbarı üzerine bahse konu koğuşta kısmi arama yapıldığı, aynı tarihli kısmi arama tutanağı ile yapılan arama neticesinde herhangi bir suç unsurunun ele geçirilemediği, ancak C-16 nolu koğuşta kalan hükümlü/tutukluların tahlil vermek üzere Ceyhan Devlet Hastanesine sevkinin yapıldığı belirlenmiştir.
3. Adana Adli Tıp Grup Başkanlığının 23.07.2015 tarihli ve 2983 sayılı raporu ile sanıkların idrarlarında THC-COOH bulunduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.
4. Sanıklar …, …, …, …, koğuşta uyuşturucu madde kullandıklarını belirterek atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulundukları belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğnamede belirtilen görüş yönünden
1. Sanıklar …, … ve … hakkında tekerrüre esas alınan ilamlarda sanıkların ikinci kez mükerrir olduklarının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Sanık … hakkında Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/33 Esas, 2013/12 Karar sayılı, sanık … hakkında Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1031 Esas, 2011/82 Karar sayılı kararlarındaki hapis cezalarının, tekerrüre esas alınan ilamlardaki cezalardan daha az süreli olduğu anlaşıldığından, Tebliğnamedeki bu nedenli düzeltilerek onanması görüşüne iştirak olunmamıştır.
B. Sanık …’in erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz sebepleri yönünden
Sanığın güncel adli sicil kaydı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun’un 51 ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddelerinde düzenlenen lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
C. Suçun sübutuna ilişkin diğer temyiz sebepleri yönünden
1. İhbar tutanağı, Adana Adli Tıp Grup Başkanlığının raporu ve bir kısım sanıkların ikrarları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak aynı koğuşta kalan sanıkların tespit edilemeyen bir şekilde koğuşa soktukları uyuşturucu maddeyi kullanmak suretiyle eylemlerine ilişkin fikri içtima hükümlerine göre 5237 sayılı Kanun’un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri uyarınca cezalandırılmalarına ilişkin sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/1047 Esas, 2016/409 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.