YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7837
KARAR NO : 2023/1150
KARAR TARİHİ : 16.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/49 Esas, 2020/263 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/703 Esas, 2021/724 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
2. Alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tutanağı, tanıkların beyanı sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, edinilen istihbari bilgi üzerine sanığın ikamet ettiği evde yapılan aramada, uyuşturucu maddelerden metamfetamin ve esrar ihtiva eden maddelerin ele geçirildiği, sanığın, haklarında İlk Derece Mahkemesince aynı suçtan mahkûmiyet kararı verilip Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesi için ayırma kararı verilen sanıklar … ve … ‘a bu uyuşturucu maddelerden sattığı gerekçesiyle, evinde ele geçen madde miktarı da nazaran sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenmek suretiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık
hakkındaki hüküm, ele geçen 4.400,00 TL’nin suçtan elde edildiğine dair delil bulunmaması nedeniyle iadesine karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı görülmüş, bu husus düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinin temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmamasının,
2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2016 tarih, 2016/23 Esas, 2016/267 karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen 19.06.2018 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet kararının ikinci kez tekerrüre esas alındığı, ikinci kez tekerrüre esas alınan bu hükümde ise, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/467 esas, 2009/1006 karar sayı ile verilen ve 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tekerrüre esas alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca uygulamada asıl mahkûmiyetin tedbir olduğu ve tedbir niteliğindeki bu uygulamanın tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının,
Kanuna aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/703 Esas, 2021/724 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu
hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
1. Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,
2. Hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmından “Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılmakla 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin UYGULANMAMASINA,” ibaresinin çıkartılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.