YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13426
KARAR NO : 2023/1155
KARAR TARİHİ : 20.03.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2013/65 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e)
bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği,
2. Cumhuriyet savcısının (usule yönelik) ve sanığın temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesi’nin 27.11.2019 tarihli, 2019/10852 Esas, 2019/21788 Karar sayılı ilamı ile hükmün “olası kastın uygulama yerinin hatalı olduğu, kemik kırığının hayati fonksiyonlarına göre cezada yapılan arttırımın fazla olduğu ve hak yoksunlukları yönünden yasa değişikliği bulunduğu” gerekçeleriyle bozulduğu,
3. Bozma sonrası Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/462 Esas, 2020/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği,
Anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; aleyhine verilen cezanın hatalı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın minibüs hattına ortak olduğu … ile anlaşmazlık yaşadığı, …’in abisi …’ın bu olayları duyup dahil olduğu, olay tarihinde sanık …’in anlaşmazlık yaşadığı … ve …’in bulunduğu mahalleye araçla geldiği, husumetli olduğu …’a ateş ettiği sırada, … ile sohbet eden Murat’ın isabet eden mermi ile bacakta ağır (4.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.
2. Adlî rapor, sanık ve müşteki beyanları, yargılama sürecine ilişkin evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Olay ve olgular başlığında (2) numaralı kısımda gösterilen bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/462 Esas, 2020/50 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.