YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3760
KARAR NO : 2023/2570
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yangın çıkarma, basit yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 16.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/255 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62, 51 inci maddeleri uyarınca 5 ay erteli hapis cezası ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 5 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; duruşması olduğu halde çağrılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hüküm tarihinde Kırklareli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15.03.2016 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun’ un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.

IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/255 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.