YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19761
KARAR NO : 2023/3774
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/499 E., 2015/765 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 03.02.2014 tarihli ve 2014/134 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 19.02.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
3. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/765 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, sanığın alınan savunmasında, uyuşturucu madde kullandığını, yakalanan uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ve teslimine rızası olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suça konu uyuşturucu maddenin, suç tarihinde şüphe üzerine durdurulan sanığın üzerinde yapılan aramada ele geçirildiği, sanığın üzerinin aranması için usulünce alınmış bir adli arama kararı bulunmadığı, aramanın usulsüz olduğu, bu arama sonucunda ele geçirilen maddelerinde yasak delil niteliğinde olduğu, aramada elde edilen uyuşturucu dışında sanık aleyhine başka bir delil de bulunmadığı, sanığın üzerine atılı eylemin sabit olmadığı, derhal beraat kararı verilebilecek bir durumun bulunması nedeniyle sanığın savunmasının alınmasının zorunlu olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair,
mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
23.03.2013 tarihli olay tutanağına göre; kolluk kuvvetlerince oturur vaziyette bir şeyler yaptığı görülen sanığın yanına yaklaşıldığı sırada panikleyerek yere bir şey attığının görüldüğü, atılan cisim kontrol edildiğinde içilmeye hazır şekilde sarılmış tütünle karışık vaziyette uyuşturucu maddenin bulunduğu olayda, sanığın üzerinde arama yapılmadığı, suç konusu maddeyi yere atarken görüldüğü, bu kapsamda ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği, uyuşturucunun ele geçirilmesine yönelik işlemlerin hukuka uygun olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/765 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.