YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10569
KARAR NO : 2023/1904
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/484 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. … 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/484 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.01.2020 tarihli ve 2017/16554 Esas, 2020/1312 Karar sayılı kararıyla;
”a) Sanığın eylemini doğrudan kast ile gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçe ile olası kast nedeniyle indirim uygulanması,
b) Mağdurdan kaynaklanıp sanığa yönelen haksız bir davranış bulunmadığından koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin uygulanması,
c) Yargılama giderlerinden sanıkların ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, eşit olarak tahsiline karar verilmesi..”
Nedenleriyle hükümlerin bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
3. … 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/119 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu kabul işlemediğine, akıl sağlığının yerinde olmadığına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile kapsam dışı katılanlar … ve … arasında küfür etme meselesinden tartışma çıktığı, mağdur …’ın katılan …’ın koluna girerek olay yerinden uzaklaştırdığı esnada sanığın av tüfeği ile yaklaşık 50 metre mesafeden bir el ateş ederek mağdur …’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.
2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, 29.08.2014 tarihli olay yeri inceleme ve 02.09.2014 tarihli uzmanlık raporu dosya arasında alınmış, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak … Devlet Hastanesi’nce tanzim olunan 29.08.2014 tarihli raporda, ”..sol kol altında, sol göğüs posterior axiller çizgi üzerinde, sol femur arka kısmında, sol gluteal bölgede 0,5 cm ebatlarında birer adet saçma yaralanması mevcut olup basit tıbbi müdahale ile iyileşir nitelikte olduğu..” tespitlerine yer verilmiştir.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sübut Yönünden
Mağdurun aşamalardaki beyanları, kapsam dışı katılanlar … ve … beyanları, mağdur hakkında düzenlenen adlî muayene raporu, 29.08.2014 tarihli olay yeri inceleme ve 02.09.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Suç Vasfı Yönünden
Suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, hedef alınan bölge, atış sayısı dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesini üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi’ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
C. Cezai Ehliyet Yönünden
Sanığın temyiz dilekçesinde ve bozma sonrası alınan 10.05.2021 tarihli savunmasında, Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde psikolojik tedavi gördüğünü belirttiği ancak bu hususa ilişkin Mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadığı gözetilerek, öncelikle sanığın herhangi bir Hastanede akıl hastalığı ile ilgili tedavi görüp görmediğinin araştırılması, buna ilişkin sağlık kurulu raporunun temini ile sanığın suç tarihi itibarıyla ve hâlen 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için; tüm tahkikat dosyası ile birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumuna sevk ile Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına alındıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, Gözlem İhtisas Dairesi ile 4. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki mevcut olması hâlinde, sanığın İstanbul Adlî Tıp Kurumu Üst Kuruluna sevkinin sağlanması ile, muayenesi de yapılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
D. Tekerrüre Esas Alınması Gereken İlam Yönünden
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan … (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2009 karar tarihli ve 2008/899 Esas, 2009/896 Karar sayılı ilamıyla, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3 ay hapisten çevrilen 1.800 TL adlî para cezasının karar tarihi itibarıyla kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın UYAP ortamından alınan güncel adlî sicil kaydında yer alan ve en ağır
cezayı içeren … 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.09.2009 karar tarihli, 07.03.2013 tarihinde infaz edilen, 2008/247 Esas, 2009/140 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti nedeniyle mükerrir olduğu hususunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
E. Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B, C ve D) bentlerinde açıklandığı üzere sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, … 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/119 Esas, 2021/434 Karar sayılı kararının suç vasfı, cezai ehliyet ve tekerrüre esas alınan ilam yönlerinden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca hükmolunacak sonuç ceza miktarı ve tekerrüre esas alınacak ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.