Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10836 E. 2023/1798 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10836
KARAR NO : 2023/1798
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/119 Esas, 2016/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/119 Esas, 2016/352 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/11738 Esas, 2020/16309 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/368 Esas, 2021/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğinden bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Tarafların Pırlanta Döküm isimli işyerinde çalıştıkları, olay tarihinde aralarında bulunan anlaşmazlık sebebi ile karşılıklı olarak küfürleştikleri, karşılıklı birbirlerini darp ettikleri sırada sanığın sert bir cisimle katılanın kafasına vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilebilir derecede yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan ve olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda hayati tehlike geçirmediği, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte yaralandığının bildirildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/11738 Esas, 2020/16309 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan ve tanık

beyanları ile tanzim olunanan adlî muayene raporları karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/368 Esas, 2021/405 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.