YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10628
KARAR NO : 2023/1843
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/354 Esas, 2015/1007 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeden 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği,
2. Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/354 Esas, 2015/1007 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/2054 Esas, 2021/3937 Karar sayılı bozma ilamı ile;
a) Sanık hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendinin uygulanması,
b) Kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması ardından 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi gereğince 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, “5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri uyarınca sanığa verilen ceza beş yıldan az olamayacağından,” denilmek suretiyle sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,
c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği,
3. Bozma sonrası Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/411 Esas, 2021/619 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeden 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanığın başka bir olaydan dolayı husumet duyduğu mağdurun, yanına giderek sataştığı, çıkan tartışmada mağduru silahtan sayılan sayılan bıçak ile vurmak suretiyle, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Katılanın yaralanmasına ilişkin … Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 17.06.2015 tarihli rapor, katılan ve tanık anlatımları, tutanaklar, hukuki süreç başlığında (2) numaralı bentte gösterilen Yargıtay bozma ilamı, yargılama sürecine ait tüm belgeler dosya arasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
A. Haksız tahrik yönünden;
Dinlenen tanıklar … ve …’nin alınan beyanlarında, ilk saldırının sanık tarafından yapıldığı ve katılanın sanığa yönelen hakaret içeren sözler söylemediğini ifade etmeleri karşısında, Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B.Vesair yönünden,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/411 Esas, 2021/619 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.