YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10844
KARAR NO : 2023/1807
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/331 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/331 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/8241 Esas, 2020/13457 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün ve hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesine dair Anayasa Mahkemesi iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/295 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mağdur …’nin eşi, mağdur …’un ise babası olduğu, olay günü ailevi nedenlerle çıkan tartışma sırasında sanığın eşi ve kızı olan mağdurları eliyle vurmak ve saçlarını çekmek suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mağdurlar soruşturma aşamasında alınan beyanlarında sanığın kendilerini yaraladığını beyan etmişlerdir.

4. Mağdurlar hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmalarının yaşamlarını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/8241 Esas, 2020/13457 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçların mahiyeti itibariyle şikâyete tabi olmadığı ve uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/295 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.