YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3107
KARAR NO : 2023/2404
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli ve2015/4516 Soruşturma, 2015/1545 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/606 Esas, 2015/945 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2015/606 Esas, 2015/945 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2019/18266 Esas, 2021/6105 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2021/219 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2021/219 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararına karşı sanığın itirazı üzerine Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/427 Esas, 2021/749 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
1. Suç kastının olmadığına,
2. Yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlandığına,
3. Aynı eylemi nedeniyle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/463 Esas sayılı dosyasında da yargılandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın özel izne ayrıldıktan sonra kuruma teslim olması gereken zamanda teslim olmadığına ilişkindir.
2. Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen 22.05.2015 tarihli tutanak ile sanığın 13.05.2015 tarihinde saat 15.00’de 7 günlük özel izne ayrıldığı, 20.05.2015 tarihinde saat 15.00’de kuruma dönmesi gerekirken teslim olmadığı, 20.05.2015 günü saat 15.00’den itibaren 48 saatlik sürenin de geçtiği halde kuruma teslim olmadığı belirlenmiştir.
3. Sanık hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/606 Esas sayılı dosyası üzerinden 01.06.2015 tarihli yakalama emrinin düzenlendiği ve 30.09.2015 tarihinde yakalanarak savunmasının alındığı belirlenmiştir.
4. Sanığın savunmasında, atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın aynı tarihli eylemine ilişkin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli ve 2015/4514 Soruşturma, 2015/1557 Esas sayılı iddianamesi ile dava açılıp Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2022 tarihli ve 2021/463 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi bakımından sanık hakkında söz konusu Mahkeme dosyasının getirtilip incelenmesi ve akıbetinin araştırıldıktan sonra 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında düzenlenen “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü göz önünde bulundurularak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Kabule göre de;
Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/427 Esas, 2021/749 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.