YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/6856
KARAR NO : 2023/596
KARAR TARİHİ : 09.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/1 E., 2020/130 K.
KARAR : Davanın kabulüne
Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 12.07.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 31.08.1956 tarihli ve 3302 sayılı 6831 sayılı Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması sonucu Tekirdağ ili, … ilçesi, … Mahallesi … Mevkii 2521, 2522, 2529, 2530 parsel sayılı taşınmazlar orman tahdit sınırları içine alınmıştır.
2. Davacı … vekili dava dilekçesinde; yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında … ilçesi, … Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazların orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile taşınmazların orman sınırları dışına çıkarılmasını ve 2521, 2522, 2529, 2530 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydına 94 nolu orman kadastro komisyonu kararı uyarınca konulan “tamamen devlet ormanı sınırları içerisinde kalmaktadır” şeklindeki şerhin terkinine karar verilmesini istemiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; ormanların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacakları için zilyetlik, zamanaşımı, imar-ihya yolu ile kazanılmasının mümkün olmadığını, bu ormanlara ait tapuların hukuken geçerli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 26.06.2015 tarihli ve 2013/653 Esas, 2015/601 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar açısından 94 nolu orman kadastro komisyonu kararının iptaline, taşınmazların tapu kaydı üzerinde bulunan orman şerhinin terkinine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/3036 Esas, 2018/6556 Karar sayılı kararıyla, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazlar hakkında açılan benzer dosyaların tespit edilmesi ve kesinleşmiş olmaları durumunda dosya kapsamına alınmaları ve eski belgeler üzerinde yöntemince orman araştırması yapılması gereğine değinilerek bozulmuştur.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile; … İlçesi … Mahallesi … Mevkiinde bulunan 2521, 2522, 2529 ve 2530 parsel numarasında kayıtlı taşınmazların orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu orman kadastro komisyonu başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların eski belgelerde orman olduğunu, taşınmazların ormandan açılarak kazanıldığının açık olduğunu, taşınmazların toprağının orman toprağı olup olmadığının bilimsel yöntemlerle incelenmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususuna ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Kanun’un 1 inci maddesi.
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,
7139 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
1086 sayılı Kanun’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.