YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5708
KARAR NO : 2023/2528
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişi Hürriyetinden Yoksun Kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/464 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli, 2014/254 Esas ve 2016/31 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ek savunması da alınmak suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri;
Mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanığın, kız arkadaşı olup, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdur ile buluşarak Sapanca gölü kenarına gittikleri ve burada cinsel birliktelik yaşadıkları iddiasına ilişkindir.
2. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/4 Esas, 2013/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bu olay nedeni ile cinsel istismar suçundan yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararı verilmiş ve karar Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmiştir
3. Mağdur beyanında “Sanık ile sevgili olduklarını, 2012 yılında Temmuz ayında Körfez’den Sakarya’ya otobüs ile geldiğini, indiği yerden sanığın kırmızı bir araç ile gelerek birkaç saat sonra sanığın kendisini aldığı yere bıraktığını ” beyan etmiştir.
4. Sanık savunmasında “Kesinlikle mağduru alıkoyma olayı olmadığını rızası ile geldiğini” ifade ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;
Dosyadaki olgular itibari ile; sanığın, aralarında duygusal birliktelik bulunan ve olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdur ile buluşarak, Sapanca’da göl kenarına gittikleri ve burada cinsel birliktelik yaşadıkları sabit olup, suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan ve hukuken rıza açıklama ehliyetine sahip bulunmayan mağdurun rızasının eylemi hukuka uygun hale getirmeyeceği anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. Diğer Yönlerden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli, 2014/254 E ve 2016/31 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.