YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10479
KARAR NO : 2023/2114
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.09.2021 tarihli ve 2019/4540 Esas, 2021/1469 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2016/240 Esas, 2019/347 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2019/4540 Esas, 2021/1469 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2019/4540 Esas, 2021/1469 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuğun temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.10.2022 tarihli ve 2021/163554 sayılı temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi; verilen cezaya itiraz ettiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Tebliğname Görüşü Yönünden
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2019/4540 Esas, 2021/1469 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca “temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” dair karar verildiği, bahse konu kararın, suça sürüklenen çocuk tarafından 13.09.2021 tarihinde, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; “Temyiz eden, ret kararının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar vermesini isteyebilir. Bu takdirde dosya Yargıtaya gönderilir. …” hükmü kapsamında ve kanunî süresi içinde ek kararı temyiz ettiği belirlendiğinden, Tebliğname’de açıklanan temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşüne iştirak olunmamıştır.
B. Ek Karar Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi
kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2019/4540 Esas, 2021/1469 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.