YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10208
KARAR NO : 2023/2376
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/77 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci
maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bendleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/77 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2021/2012 Esas, 2021/3346 Karar sayılı kararı ile savunma hakkının kısıtlanması, eksik inceleme ve haksız tahrikin derecesinde yanılgıya düşülmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/279 Esas, 2021/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile ilgili kanun maddesi belirtilmeksizin kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
Beraat etmesi gerektiğinden bahisle sübuta,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdur arkadaş olup birlikte alkol aldıktan sonra, alkolün etkisi ile ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belli olmayacak şekilde çıkan kavgada sanığın mağduru bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.
3. 15.01.2016 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.
4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sair temyiz sebepleri yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurun adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, ilk haksız eylemin
kimden kaynaklandığı belli olmayan olayda belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. İlgili kanun maddesinin gösterilmemesi yönünden
Sanık hakkında ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakka ilişkin uygulama yapılırken uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin sonuncu fıkrasının gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/279 Esas, 2021/692 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden (B) paragrafındaki eleştiri konusu dışında sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.